Report Ostend Masters 2016

Report Ostend Masters 2016

 

18th Ostend Masters 2016

 

 

Slovenië voor tweede jaar op rij aan het feest!

 

Ook in 2016 was Oostende van 19 – 23 augustus the place to be om toptafeltennissers aan het werk te zien. Net na de Olympische Spelen een ideale gelegenheid om deze toppers van dichtbij te bekijken. Maar liefst 4 Olympiërs tekenden present voor het hoofdevenement van dit grootste tornooi in Europa. Ook dit jaar waren er meer dan 1.600 inschrijvingen uit 42 verschillende landen. Er kan dan ook gekozen worden voor tafeltennis voor elke leeftijd en elk niveau. Zo komt ook iedere speler aan bod binnen zijn eigen categorie en wordt er gestreden voor heel wat titels.

 

Het is uiteraard voor de toeschouwers vooral uitkijken naar de zaterdagavond. Dan komen de echte wereldtoppers aan bod. Voor het eerst geen Jean-Michel Saive aan tafel. Hij heeft zijn internationale afscheid ondertussen al enkele maanden geleden aangekondigd. Maar organisator Jacques Denys schudde wel iets uit zijn mouw. Ondertussen werpt de topsportwerking binnen het Belgische tafeltennis duidelijk zijn vruchten af. En zo kwam het dat niet 1, maar wel degelijk 2 Belgische toppers een rechtstreeks ticket kregen voor deelname aan de Masters. Cédric Nuytinck en Robin Devos kregen voor het eerst de kans om mee te dingen naar de titel. Een duidelijk schot in de roos, want het publiek was ook deze keer massaal afgezakt naar Oostende. Sport leeft duidelijk in Oostende en onlangs werden zij nog bekroond tot Europese sportstad 2017.

 

Op zaterdagnamiddag is het uitkijken naar de kwalificatiewedstrijden. Er zijn namelijk steeds 2 plaatsen te verdelen over de gegadigden. Maar liefst 80 spelers waagden hun kans op die felbegeerde plaatsen, daarbij heel wat Belgen, maar ook buitenlandse spelers laten zich hier nooit onbetuigd. Nog geen enkele keer kon een Belgische speler zich kwalificeren via deze weg voor de Masters en ook dit jaar behoorde geen enkele Belgische speler tot de favorieten. Maar dat tafeltennis soms heel onvoorstelbaar is, werd nogmaals heel erg duidelijk. De laatste jaren kwamen de Belgen heel dichtbij (zelfs tot in de laatste kwalificatiematch), maar deze keer was het eindelijk eens prijs voor een Belgische speler. Yannick Vostes, het nummer 6 van België, liet zien waarom hij nog steeds een topspeler in België is. Met 5 zeges op rij, de ene al wat zwaarder bevochten dan de andere, kon hij zich plaatsen voor de hoofdtabel van de Ostend Masters. En zo hadden we opeens 3 Belgen om naar uit te kijken tijdens de avondsessie. De tweede kwalificatiespeler werd uiteindelijk Szocs Hunor uit Roemenië. Hij klopte in de laatste wedstrijd verrassend oude getrouwe van het evenement Thomas Keinath na een spannende strijd.

 

De organisatie had dit jaar maar liefst 4 Olympiërs te strikken voor het hoofdevent.

 

Hoogst gerangschikte was de Kroaat Andrej Gacina. Met een wereld ranking van 20 een echte wereldtopper. Hij kreeg te maken met de Deen Jonathan Groth (WR 27), de Oekraïner Kou Lei (WR 33 en verliezend finalist van vorig jaar) en de Sloveen Tokic Bojan (WR 35 en titelverdediger). Het verschil op de wereldranglijst was dan ook minimaal en het beloofde dan ook een spannende strijd te worden. Maar eerst moesten de kwartfinales afgewerkt worden. En wie dacht dat de logica daar gevolgd ging worden, was er nog maar eens aan voor de moeite. Reekshoofd nummer 1 Andrej Gacina verslikte zich maar liefst in de 200 plaatsen lager gerangschikte Yannick Vostes, jawel, de Belg die zich via de kwalificaties kon plaatsen.

 

Reekshoofd nummer 2, Groth Jonathan, was er na 1 wedstrijd ook al aan voor de moeite. In een hoogstaande wedstrijd moest hij na 6 spannende sets het hoofd buigen voor Cédric Nuytinck. Twee Belgen dus in de halve finale en ei zo na, kwam daar nog een derde bij. Wat een luxe zou dat geweest zijn voor het Belgische tafeltennis. Het mocht echter net niet zijn. Robin Devos nam het op tegen titelverdediger Bojan Tokic. En die bleek uiteindelijk na een heuse thriller van formaat net te sterk na zeven nagelbijtende sets. Slechts één persoon had het gemakkelijk in die kwartfinales en dat was nochtans de strijd tussen reekshoofden vier en vijf. Kou Lei liet geen spaander heel van tegenstander Hunor Szocs. Met slechts 24 puntjes in 4 sets kon Hunor nooit aanspraak maken op meer. Kou Lei was duidelijk op revanche belust na zijn nederlaag in de finale van vorig jaar.

 

Twee Belgen in de halve finale en die kwamen uit tegen de twee finalisten van het jaar voordien. Niemand die dan ook verwachtte dat de Belgen hier nogmaals voor een stunt gingen zorgen.

 

De wedstrijd tussen Yannick en Bojan was enkel een strijd in de eerste twee sets. Nadien ging het licht uit bij Yannick, logisch waarschijnlijk gezien hij al een ganse dag zwaar strijd had geleverd. Desalniettemin kan hij terugblikken op een knap resultaat waar hij vooraf zeker voor getekend zou hebben. Alle aandacht ging dan ook vlug uit naar de wedstrijd tussen Kou Lei en Cédric Nuytinck. Kou Lei nam de beste start en nam een mooie 3-1 voorsprong. Cé liet het hoofd echter niet hangen en vocht zich knap terug in de wedstrijd. Uiteindelijk diende er een zevende en beslissende set aan te pas komen. Het publiek ging nogmaals op de banken staan om steun te verlenen aan de jonge Belg. Eindstand in die laatste set: 14-12. Ja, spannender kan niet meer uiteraard… Winnaar: Cédric Nuytinck. Het publiek ging volledig uit het dak en een staande ovatie volgde voor deze talentvolle Belg.

 

Een korte break was noodzakelijk, enerzijds om de zaal om te bouwen, maar anderzijds ook om het publiek weer wat te laten kalmeren. Er was duidelijk genoten van de halve finales. Tafeltennis op zijn best en dit met Belgische inbreng. Lang geleden dat er nog eens een Belg in de finale kon staan… Het publiek genoot met volle teugen en keek alvast uit naar de finale.

 

Kon Cédric de zaal nogmaals laten daveren? Het was een vraag die over vele lippen ging. Even later was het zover, de finale ging van start. Cédric hield in de eerste set lang gelijke tred, maar moest uiteindelijk wel met 11-9 de set aan de Sloveen laten. Maar Cé vocht terug. In set twee was het verschil opnieuw twee punten, maar deze keer wel in het voordeel van de Belg. De zaal geloofde er volop in. Maar geloof is soms niet genoeg. Bojan Tokic liet opeens zien waarom hij op de Olympische Spelen bij de laatste 16 hoorde. Het verschil werd opeens toch weer duidelijk. De Sloveen stoomde door naar een 4-1 zege en pakte zo voor het tweede jaar op rij de titel. Cédric Nuytinck moest tevreden zijn met de tweede plaats. Toch een heuse knalprestatie en een prestatie om fier op te zijn.

Ieder jaar tracht de organisatie een kwaliteitsvol evenement te organiseren. En ieder jaar slagen ze daar ook in. Proficiat en op naar volgend jaar… Met dan een Belgische winnaar? Dat is uiteraard niet te voorspellen. Maar noteer nu alvast midden augustus in uw agenda en mis niets van dit spektakel.

 

 

Frederik Noppe